Bloedtest voor het eerst toegevoegd aan richtlijnen voor colorectale kankerscreening

Hemoglobine A1c, algemeen bekend als HbA1c of geglyceerd hemoglobine, is een laboratoriumtest die de gemiddelde bloedsuikerspiegel over de afgelopen twee tot drie maanden meet. Deze test werkt door glucosemoleculen te detecteren die zich aan hemoglobine hebben gehecht, het zuurstoftransporterende eiwit in rode bloedcellen. Omdat rode bloedcellen ongeveer 120 dagen leven, geeft de HbA1c-test een langetermijnbeeld van de bloedsuikercontrole, waardoor het nuttiger is dan dagelijkse bloedsuikermetingen die alleen de glucosespiegels op één enkel moment weergeven.

De HbA1c-test wordt voornamelijk gebruikt om diabetes en prediabetes te diagnosticeren, evenals om te controleren hoe goed diabetes wordt beheerd. Voor mensen zonder diabetes liggen normale HbA1c-waarden doorgaans onder de 5,7 procent. Een resultaat tussen 5,7 en 6,4 procent duidt op prediabetes, wat betekent dat de bloedsuikerspiegel hoger is dan normaal, maar nog niet hoog genoeg om als diabetes te worden geclassificeerd. Een HbA1c-waarde van 6,5 procent of hoger bij twee afzonderlijke tests duidt op diabetes. Voor personen bij wie al diabetes is vastgesteld, beveelt de American Diabetes Association over het algemeen aan om een HbA1c-waarde onder de 7 procent te handhaven, hoewel de streefwaarden kunnen variëren op basis van individuele omstandigheden.

De test vereist een eenvoudig bloedmonster en vereist geen vasten, waardoor het gemakkelijk is voor patiënten. Zorgverleners bevelen doorgaans aan dat mensen met diabetes hun HbA1c minstens twee keer per jaar laten testen als hun bloedsuikerspiegel stabiel is en aan de behandeldoelen voldoet. Frequentere tests, zoals elke drie maanden, kunnen nodig zijn voor degenen van wie het behandelplan is gewijzigd of die hun bloedsuikerdoelen niet halen. De testresultaten helpen artsen medicatie, dieet en bewegingsadviezen aan te passen om het diabetesbeheer te verbeteren.

Verschillende factoren kunnen de HbA1c-testresultaten beïnvloeden en moeten worden overwogen bij het interpreteren van de waarden. Aandoeningen die de omzet van rode bloedcellen beïnvloeden, zoals recent bloedverlies, bloedtransfusies, bepaalde soorten bloedarmoede of nierziekte, kunnen leiden tot onnauwkeurige resultaten. Bovendien kunnen bepaalde genetische varianten van hemoglobine interfereren met sommige testmethoden. Mensen met deze aandoeningen hebben mogelijk alternatieve tests nodig om hun bloedsuikercontrole te monitoren. Ondanks deze beperkingen blijft de HbA1c-test een van de meest waardevolle instrumenten voor het beoordelen van langetermijnglucosecontrole en het verminderen van het risico op diabetesgerelateerde complicaties.