CDC stuurt experts naar Ohio voor onderzoek naar Cyclosporiasis-uitbraak

Antinucleaire antilichamen, algemeen bekend als ANA, zijn eiwitten die door het immuunsysteem worden geproduceerd en die per abuis de eigen cellen en weefsels van het lichaam aanvallen. Deze antilichamen richten zich op componenten binnen de celkern, die genetisch materiaal en andere vitale structuren bevat. Bij gezonde personen beschermt het immuunsysteem het lichaam normaal gesproken tegen vreemde indringers zoals bacteriën en virussen. Wanneer antinucleaire antilichamen echter aanwezig zijn, heeft het immuunsysteem zich tegen de eigen cellen van het lichaam gekeerd, een aandoening die kenmerkend is voor auto-immuunziekten.

De ANA-test is een bloedtest die wordt gebruikt om de aanwezigheid van deze antilichamen in de bloedbaan te detecteren. Zorgverleners vragen deze test doorgaans aan wanneer patiënten symptomen vertonen die wijzen op een auto-immuunaandoening, zoals aanhoudende gewrichtspijn, onverklaarbare koorts, chronische vermoeidheid, huiduitslag of spierzwakte. De test is bijzonder nuttig bij het diagnosticeren van aandoeningen zoals systemische lupus erythematosus, het syndroom van Sjögren, sclerodermie en gemengde bindweefselziekte. Een positieve ANA-test bevestigt geen specifieke ziekte, maar geeft aan dat verdere tests nodig kunnen zijn om de exacte auto-immuunaandoening te identificeren.

De ANA-test wordt uitgevoerd met behulp van een methode die indirecte immunofluorescentie wordt genoemd, waarbij een bloedmonster van een patiënt wordt gemengd met cellen op een objectglaasje. Als antinucleaire antilichamen aanwezig zijn, binden ze zich aan de celkernen en creëren ze een fluorescerend patroon wanneer ze onder een speciale microscoop worden bekeken. Resultaten worden gerapporteerd als positief of negatief, en positieve resultaten bevatten een titer die de concentratie van antilichamen aangeeft. Het fluorescerend patroon kan ook aanwijzingen geven over welke auto-immuunziekte aanwezig kan zijn, met patronen die worden beschreven als homogeen, gespikkeld, nucleolair of centromeer.

Het is belangrijk om te begrijpen dat een positieve ANA-test niet automatisch betekent dat iemand een auto-immuunziekte heeft. Lage niveaus van antinucleaire antilichamen kunnen worden aangetroffen bij gezonde personen, met name bij ouderen en vrouwen. Bepaalde medicijnen, infecties en andere medische aandoeningen kunnen ook tijdelijke positieve resultaten veroorzaken. Omgekeerd kunnen sommige mensen met auto-immuunziekten negatieve ANA-tests hebben, vooral in een vroeg stadium van de ziekte of bij bepaalde soorten aandoeningen. Daarom interpreteren artsen ANA-resultaten samen met klinische symptomen, bevindingen van lichamelijk onderzoek en andere laboratoriumtests om een nauwkeurige diagnose te stellen.