DCGI zatwierdza badanie III fazy preparatu Desidustat firmy Zydus w leczeniu niedokrwistości sierpowatokrwinkowej

Przeciwciała przeciwjądrowe, powszechnie znane jako ANA, to grupa autoprzeciwciał, które atakują różne składniki znajdujące się w jądrze komórek. Te przeciwciała są wytwarzane, gdy układ odpornościowy błędnie identyfikuje własny materiał jądrowy organizmu jako obcy. Test ANA jest narzędziem przesiewowym używanym do wykrywania obecności tych przeciwciał we krwi i jest szczególnie wartościowy w diagnozowaniu chorób autoimmunologicznych.

Test ANA jest najczęściej zlecany, gdy lekarz podejrzewa zaburzenie autoimmunologiczne, zwłaszcza toczeń rumieniowaty układowy. Jednak dodatni wynik ANA może być również związany z innymi schorzeniami, w tym reumatoidalnym zapaleniemstawów, twardziną układową, zespołem Sjögrena, zapaleniem wielomięśniowym i zapaleniem skórno-mięśniowym. Test jest zazwyczaj wykonywany metodą pośredniej immunofluorescencji, która nie tylko wykrywa obecność ANA, ale także identyfikuje ich wzór barwienia. Te wzory, takie jak homogenny, plamkowy, jąderkowy lub centromerowy, mogą dostarczać wskazówek dotyczących tego, która konkretna choroba autoimmunologiczna może być obecna.

Ważne jest, aby zrozumieć, że dodatni wynik testu ANA nie oznacza automatycznie, że dana osoba ma chorobę autoimmunologiczną. ANA można znaleźć u zdrowych osób, szczególnie u osób starszych i kobiet. Wyniki testu są podawane jako miano, które wskazuje stężenie obecnych przeciwciał. Niskie miano może być uznane za normalne lub klinicznie nieistotne, podczas gdy wyższe miana są bardziej prawdopodobne, że będą związane ze schorzeniami autoimmunologicznymi. Ponadto niektóre leki, infekcje i inne stany zdrowia mogą powodować dodatni wynik ANA.

Podczas interpretacji wyników testu ANA lekarze biorą pod uwagę poziom miana, wzór barwienia oraz objawy i historię medyczną pacjenta. Jeśli test ANA jest dodatni, mogą zostać zlecone dodatkowe testy specyficznych przeciwciał, aby pomóc w identyfikacji dokładnego typu choroby autoimmunologicznej. Te testy uzupełniające mogą obejmować przeciwciała przeciwko dwuniciowemu DNA, przeciwciała anti-Smith, anti-SSA, anti-SSB lub przeciwciała przeciwcentromerowe. Test ANA służy jako wstępne narzędzie przesiewowe, a diagnoza schorzenia autoimmunologicznego wymaga korelacji z wynikami klinicznymi i innymi wynikami laboratoryjnymi.