Bloedtest voor biologische leeftijd kan risico op dementie voorspellen

Lactaatdehydrogenase, algemeen bekend als LDH, is een enzym dat in bijna alle lichaamsweefsels voorkomt. Het speelt een cruciale rol bij het omzetten van suiker in energie die cellen kunnen gebruiken. Wanneer weefsels beschadigd raken of cellen afbreken, komt LDH vrij in de bloedbaan, waardoor het een nuttige marker is voor het detecteren van weefselschade. Een bloedtest die LDH-waarden meet, kan zorgverleners helpen bij het identificeren en monitoren van verschillende medische aandoeningen die verschillende organen aantasten, waaronder het hart, de lever, de nieren, de longen, de spieren en de bloedcellen.

De LDH-test wordt om verschillende redenen aangevraagd. Deze kan worden aangevraagd wanneer een persoon symptomen vertoont die wijzen op weefsel- of celschade, zoals onverklaarbare vermoeidheid, zwakte, kortademigheid, buikpijn of tekenen van bloedarmoede. Zorgverleners gebruiken deze test vaak om aandoeningen zoals hemolytische anemie te helpen diagnosticeren, waarbij rode bloedcellen voortijdig worden afgebroken, of om weefselschade door hartaanvallen, leverziekte of spierblessures op te sporen. De test is ook waardevol bij het monitoren van bepaalde vormen van kanker, met name lymfomen en leukemieën, evenals bij het volgen van de progressie van ziekten die meerdere organen aantasten.

Verhoogde LDH-waarden geven aan dat er ergens in het lichaam weefselschade is opgetreden, hoewel de test zelf niet de exacte locatie of oorzaak aangeeft. Hoge waarden kunnen het gevolg zijn van talrijke aandoeningen, waaronder hartaanval, beroerte, leverziekten zoals hepatitis of cirrose, ernstig spierletsels, spierdystrofie, pancreatitis, nierziekte, infectieuze mononucleose, meningitis, encefalitis, hiv, bepaalde vormen van kanker en hemolytische of megaloblastische anemie. Zeer zware inspanning kan ook tijdelijk de LDH-waarden verhogen. Omdat LDH in zoveel weefsels aanwezig is, zijn meestal aanvullende tests nodig om de specifieke bron van de verhoging vast te stellen.

De LDH-bloedtest vereist een eenvoudige bloedafname uit een ader, meestal in de arm. Er is gewoonlijk geen speciale voorbereiding nodig, hoewel patiënten hun zorgverlener moeten informeren over alle medicijnen en supplementen die ze innemen, aangezien sommige stoffen de testresultaten kunnen beïnvloeden. Normale LDH-waarden liggen over het algemeen tussen 140 en 280 eenheden per liter voor volwassenen, hoewel referentiebereiken enigszins kunnen variëren tussen laboratoria. Resultaten moeten altijd worden geïnterpreteerd door een zorgverlener in de context van andere testbevindingen, symptomen en medische voorgeschiedenis om de onderliggende oorzaak van eventuele afwijkingen vast te stellen en passende behandelbeslissingen te begeleiden.