Lipoedeem: Een pijnlijke aandoening die vaak verkeerd wordt gediagnosticeerd als obesitas

Hepatitis B oppervlakte-antigeen (HBsAg) is een eiwit dat zich op het oppervlak van het hepatitis B-virus bevindt. Deze laboratoriumtest detecteert de aanwezigheid van HBsAg in het bloed, wat wijst op een actieve hepatitis B-infectie. Wanneer iemand geïnfecteerd is met het hepatitis B-virus, verschijnt dit antigeen in het bloed voordat symptomen zich ontwikkelen en kan het al één tot tien weken na blootstelling aan het virus worden gedetecteerd. De aanwezigheid van HBsAg is een van de vroegste en meest betrouwbare indicatoren van hepatitis B-infectie, waardoor het een essentieel screeningsinstrument is voor het diagnosticeren van deze potentieel ernstige leverziekte.

De HBsAg-test wordt vaak gebruikt voor verschillende doeleinden in medische diagnostiek. Zorgverleners vragen deze test aan om mensen te screenen die mogelijk zijn blootgesteld aan hepatitis B, om acute of chronische hepatitis B-infectie te diagnosticeren, om zwangere vrouwen te screenen omdat het virus tijdens de bevalling op pasgeborenen kan worden overgedragen, en om bloeddonoren te screenen om de veiligheid van de bloedvoorziening te waarborgen. De test is ook belangrijk voor het monitoren van mensen met een bekende hepatitis B-infectie en voor het screenen van personen in risicogroepen, waaronder zorgverleners, mensen die drugs injecteren en personen met meerdere seksuele partners.

De test wordt uitgevoerd met behulp van een bloedmonster dat uit een ader wordt afgenomen, meestal uit de arm. Er is meestal geen speciale voorbereiding vereist voor de test en de resultaten zijn over het algemeen binnen enkele dagen beschikbaar. Een positief HBsAg-resultaat geeft aan dat de persoon momenteel een hepatitis B-infectie heeft, die ofwel acuut (recente infectie) of chronisch (langdurige infectie die langer dan zes maanden duurt) kan zijn. Een negatief resultaat betekent doorgaans dat de persoon momenteel niet geïnfecteerd is met hepatitis B, hoewel het een zeer recente blootstelling waarbij het antigeen nog niet in detecteerbare niveaus is verschenen, niet kan uitsluiten.

Als de HBsAg-test positief is, worden meestal aanvullende tests uitgevoerd om te bepalen of de infectie acuut of chronisch is en om de leverfunctie te beoordelen. Deze kunnen tests omvatten voor hepatitis B e-antigeen, hepatitis B core-antilichaam, hepatitis B oppervlakte-antilichaam en leverenzymentests. Het begrijpen van de volledige hepatitis B-status helpt zorgverleners de juiste behandelings- en beheerstrategie te bepalen. Mensen met chronische hepatitis B-infectie hebben voortdurende monitoring nodig en kunnen antivirale behandeling nodig hebben om leverbeschadiging, cirrose of leverkanker te voorkomen.